Lieve mensen, mijn laatste blog alweer!

De afgelopen twee weken zijn voorbij gevlogen! Ik heb nog genoten zoveel als ik kon, maar de tijd kan je niet stop zetten.
In de laatste weken zijn er al verschillende jongetjes naar huis gegaan. In India is het nu zomervakantie, dus veel ouders halen hun kinderen dan naar huis. En elke keer gebeurde dat als wij al klaar waren met werken, in het weekend of de kids bleven langer thuis als wij in de eerste instantie dachten. Gevolg? Geen afscheid kunnen nemen van een aantal jongetjes. Al maakte dat het zware afscheid van de week wel weer iets makkelijker.

Afgelopen week is de nieuw vrijwiligster gekomen die mijn plekje in zal nemen. En van het weekend hebben Linda en ik nog even goed genoten in Palolem aan het strand.

Dat klinkt zo normaal allemaal, en eigenlijk is dat het absoluut niet. De laatste week was moeilijk. Moeilijker als de meeste van jullie zich in kunnen denken.
Deze drie maanden zijn eigenlijk voorbij gevlogen. En ik kijk terug op een geweldige tijd.
Gezelligheid met Linda bovenaan!
Dat lieve schatje zit nu helemaal zonder mij in Koni…

Afgelopen vrijdag nam ik afscheid in Koni. Ik weet niet in hoeverre de kinderen het door hebben dat ik weg ging.
Bij het hek van de tuin kreeg ik van twee ventjes nog een knuffel. Toen ik bij 1 van de jochies zn zonnebril omhoog deed om zijn ogen te zien, zag ik de tranen in zijn ogen staan. Hij zette dan zelf ook snel zijn bril weer terug.
Het doet ze best wat! En mij ook. Man wat moeilijk!
Je bent je in zo een korte tijd zo gaan hechten aan je kinderen, de omgeving, de mensen en het land. En alles is straks weg. En sommige dingen/mensen zal je nooit meer terug zien..

Vaak heb ik gedacht, wat ben ik aan het doen! Ik wist niks van lesgeven en dacht dat ik de kinderen nooit iets kon leren. Maar als ik terug kijk zijn er, misschien maar kleine woordjes oid, best een paar kleine dingetjes die ik de kinderen heb kunnen leren. En bovenal heb ik mn best gedaan gezelligheid en liefde in het leven van de kids te brengen. Ja, ik ga met een goed gevoel naar huis.

Nou ja ga. Ik ben al onderweg. Ik typ dit op het vliegveld van Abu Dhabi. Het grootste gedeelte van mijn reis zit er al op. Over 8,5 uur hoop ik te landen in Amsterdam.

Ik wil jullie allemaal echt enorm bedanken voor het trouwe lezen van mijn blogs. Het meeleven en alle mailtjes, appjes en andere berichtjes die ik heb gehad! Het heeft mij goed gedaan!

Heel veel liefs, en tot bijna!!

PS:

Mochten jullie benieuwd zijn naar de verhalen van Linda dan kan je haar volgen via haar eigen blog.
http://linda94.reismee.nl/

En mochten jullie benieuwd zijn naar de verhalen over het huis en de kinderen kunnen jullie de blog van Maartje volgen.
http://maartjevdbrand.waarbenjij.nu/