Zo het is weer tijd voor een blog. Geen idee wat ik jullie allemaal wil vertellen dus ik ga gewoon beginnen en hoop dat het een beetje een lopend verhaal word.
Inmiddels zit ik al weer op 31 procent van mijn verblijf hier, en India blijft een apart land. Overal waar we tot nu toe zijn geweest lijkt het wel alsof het land weer aan het opbouwen is na een jaren lange oorlog ofzo. Overal ligt troep, en heel stiekem durven ook wij super stoer ons afval uit de riksja of uit de trein te gooien. Natuurlijk wel na 4x om ons heen gekeken te hebben of niemand het ziet. Over een betere wereld begint bij jezelf gesproken…

Natuurlijk is het niet alleen maar in treinen en bussen zitten en door riksja’s overal heengebracht worden. We zijn inmiddels al weer een paar weken aan de slag in het tehuis, en het begint steeds meer te wennen. We krijgen de routine er aardig in en de kinderen zijn al helemaal aan ons gewent, dat neemt niet weg dat sommige ons nog flink aan het uitproberen zijn. Gelukkig blijven we een stel nuchtere hollanders en laten we niet met ons sollen.
Volgens mijn heb ik in de vorige blogs helemaal nog niks verteld over ons dagprogramma hier. Ik zal het proberen het hieronder een beetje te beschrijven.

Eigenlijk zijn alle dagen hetzelfde. Elke dag beginnen we met de tanden te poetsen van de 17 kinderen en zorgen dat de haren een beetje netjes gedaan zijn. Alleen op de maandagochtend mogen we ook nog eens alle 340 nagels knippen en 34 oren schoon maken.

08.30: Tandenpoetsen van de kinderen
09.15: Yoga door de teachers, 1-op-1 begeleiding door Maartje en vrijwilligers
09:45: Kinderen vermaken zichzelf even, wij als personeel starten even samen de dag
10.15: Wandelen
11.00: Dag opening
11:15: Aan 3 kids1-op-1-begeleiding geven
12.00: Vrijwilligers geven Yogales (meer soort kringspel), teache en Maartje geven 1-op-1
12.30: Lunchpauze
13.15: Voorbereiden knutselen
13.30: Klank en geluiden oefenen door de teachers. Vrijwilligers geven 2 kids 1-op-1-begeleiding
14.00: Knutselles geven
14.30: Buitenspelen en wandelen
15.00: Dag afsluiting
15.15: Buitenspelen
16.00: Einde dag

Het lijkt een perfecte planning. Alles netjes op elkaar afgestemd. Maar jullie zullen allemaal vast wel begrijpen dat dit qua tijd nog nooit goed is gelopen als de planning hierboven. Maar aanpassen is voor mij geen probleem want aan planningen houden is mij mijn hele leven nog niet gelukt. Zijn ze er ook niet voor om van af te wijken??

Bij de 1 op 1 lessen heb ik vooral de kinderen die op motorisch gebied wat hulp nodig hebben. Een jongetje dat zijn rechter arm vergeet en iemand die zijn linkerarm weinig kan bewegen, laat staan er kleine dingen mee op kan rapen. Misschien denken jullie nu: Wat maakt dat nou uit. Maar we praten hier veel met gebaren met de kinderen, en als door de slechte coördinatie van de handen het gebaar van “werken” hetzelfde lijkt als het gebaar van “buiten spelen” kan het nog wel eens flink mis gaan in de communicatie

Vorig weekend zijn we “thuis” gebleven. Even een weekendje niks even bijkomen van alle indrukken. Natuurlijk is helemaal stil zitten niet leuk dus besloten we één dagje naar udupi te gaan. Een korte busrit van ongeveer 1,5 uur bracht ons in het stadje waar we heerlijk wat rond slenterde, vers fruit haalde en een lekker zakje chips voor de avond.

Mysore
Maar natuurlijk zijn we niet alleen naar India gekomen om hier in het huis aan de slag te gaan. Nee we willen wat zien, cultuursnuiven! Daar was het afgelopen weekend tijd voor. Donderdag avond vertrokken we om 8 uur met de bus vanuit Kundapura. Dit was een nachtbus. Voor de mensen die niet weten wat het is (wij weten het ook pas sinds donderdag) de nachtbus is een bus zonder stoelen, maar met bedden. Twee verdiepingen als het ware. Gordijntjes voor de ramen en gordijnen voor het gangpad, je kan je zelf compleet verstoppen.
a fijn, de bus vertrok om 8 uur en zou om 4 uur ‘s nachts aankomen in Mysore waar wij een hotel geboekt hadden deze keer, om acties als twee weekenden terug niet nog een keer mee tehoeven maken.
Zoals inmiddels gewoon is ging het ook dit keer niet helemaal volgens de planning. 4 uur werd 6 uur en de Riksja rijder wist ons hotel niet te vinden, het vreemde was dat hij van te voren wel precies wist hoeveel het ritje ons zou gaan kosten. Na een uur riksja rijden kwamen we rond 7 uur aan in ons hotel. Doodop plofte we op het bed in de hotel kamer neer, gelukkig hadden we dit keer een redelijk matras. We zijn er wel achter gekomen dat een nachtbus met bedden niet meteen ook betekend dat je heerlijk kunt slapen, want van al dat geschommel word je alleen maar extreem misselijk. Dus zijn we voor we de stad ingingen nog even 2 uur gaan slapen. Die paar uur extra hadden we ook wel nodig, want wat een stad is Mysore!!

Nadat we erachter kwamen dat we de vorige avond een uur hebben rondgereden om 1,5 km af te leggen brachten we een bezoek aan Mysore Palace: een terrein met tempels en een groot paleis. We hebben op ons gemakje over heel het terrein gelopen. We werden verschillende keren aangesproken of we op de foto mochten met de “pinda jongens” van onze leeftijd. En ga nu niet zeggen dat het discriminerend is om dat te zeggen want wij betalen als niet indiers gewoon 5x zoveel entree als de plaatselijke bevolking…

Hoe een bezoek aan een plaatselijke markt kan veranderden in een rondleiding door de stad?
Nadat we bij Mysore palace waren geweest zochten we een riksja op om naar een plaatselijke markt gebracht te worden. Alleen de riksja rijder vond het veel leuker om ons, een beetje tegen onze zin in, een rondleiding te geven door de kleine straatjes van Mysore. Gelukkig waren er nog aardig wat mensen te bekennen dus voelde we ons redelijk veilig. Deze beste man reed ons naar een klein onbekend marktje en drong enorm aan om overal foto’s van te maken. Daarna gingen we langs een meubelmakerij waar alle meubels nog met de hand gemaakt werden en een wierrookwinkel. Toen wilde hij ons nog ergens anders naar toe brengen maar we hebben ons er mooi onderuit weten te praten want: “we hadden nog een andere afspraak staan”. De beste man heeft ons daarom ook netjes afgezet bij de grote markt waar we graag heen wilde. En jaja.. voor het zelfde geld als we zouden betalen zonder de rondleiding. Je bent Hollander of je bent het niet..

In Mysore is ook een berg waar je een enorm mooi uitzicht over de stad heb, dus natuurlijk konden wij het niet laten om boven op de berg te gaan kijken. Bovenaan aangekomen was er eigenlijk niks van het uitzicht te zien door alle muren en huizen die bovenaan gebouwd waren. De kraampjes waren hetzelfde als overal en in de restaurants kon je alleen rijst eten dus na nog geen 3 kwartier hadden we het ook wel weer gezien en gingen we maar weer naar beneden. Op de terug weg hebben we nog meer van het uitzicht kunnen zien dan daar boven op die berg.

Nog even wat shoppen in twee van de shoppingmalls van Mysore. Even ergens wat eten met een welverdiende cocktail en onze dag zat erop. Versleten maar vol van alle indrukken hebben we een goede nacht kunnen maken. Maar goed ook want onze weekend trip zat er nog niet op.

De zaterdag werd een beetje een vrouwendag. Shoppen, nog meer shoppen en een pedicure. Als afwisseling nog een bezoekje aan de St. Philomena Church. Een Rooms-Katholieke kerk, wat een bizar mooi gebouw! Fransen kunnen er een voorbeeld aan nemen.
Geloof het of niet, maar toen we naar buiten gingen vanuit de kerk begon het te regenen!! De eerste regen in India.
Als er in Nederland bij de weervoorspellingen 40% kans op zon staat is er geen zon te zien, staat er in India 1% kans op regen gaat het gewoon regenen! Een onvoorspelbaar land!

Als afsluiting van het gave weekend zijn we met de bus naar Brindavan Gardens geweest. Het zou een mooie tuin zijn met veel bloemen en fonteinen. De busrit werd weer een uur langer als was voorspelt dus voor we aankwamen waren we zo hongerig dat we niet eens meer oog hadden voor de grandioos mooie tuin. Nee een stukje verderop zagen we een hotel en we rende er nog net niet naartoe. De laatste tafel met uitzicht op de fonteinen was voor ons en onder het genot van wat eten en drinken konden we kijken naar alle kleine pindabruine mensen die rond dwarrelde door de tuin.
Rond 7 uur gingen de lichten aan en na het eten hebben we dan ook nog even goed genoten!

Om naar de nachtbus te gaan moesten we eerst met de bus terug naar Mysore. Toen de bus in zicht kwam begon iedereen er naar toe te rennen als een kip zonder kop, en Linda en ik hobbelde er als paarden vrolijk achteraan. Maar helaas, alle stoelen waren al bezet toen we de bus in stapte. Was het niet door mensen dan was het wel door tassen die door het raam naar binnen waren gegooid om te dienen zoals een gereserveerd briefje op de stoelen in de kerk.

En alsof we nog niet genoeg bussen hadden gezien, gingen we weer vrolijk terug naar “huis” met de nachtbus.

En jullie zullen wel denken, prima weekend! Mooie afsluiting! Nou wacht.. er komt nog een stukje. Namelijk een verlovingsfeest!

Zondagavond zijn we samen met Maartje en 5 van de kinderen naar een verlovingsfeest geweest van een meisje hier uit de buurt. Haar vader is een van de rijkste mensen in Kundapura en het meisje heeft (helemaal niet normaal voor een meisje uit de rijkste kast) hier in Manasa Jyothi een maand gewerkt.
En waar in Nederland mensen met hun jas nog aan hun handtekening zetten om in ondertrouw te gaan, is het hier bij sommige mensen normaal om een verlovingsfeest te houden waarvan de kosten oplopen tot ongeveer 100.000 euro. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de bruiloft die in december plaats zal vinden! Jammer dat we dat dan niet meer kunnen meemaken.

En dan komt nu de mooie afsluiting van ons weekend! Met z’n 8^e in de riksja weer naar huis. Twee kleine hummeltjes die tegen ons aan bijna in slaap vallen en je voor dat ze gaan slapen nog een dikke knuffel geven! Wat een liefde, wat een heerlijke kinderen!

We gaan deze week weer lekker aan de slag en ik hoop jullie weer snel te verblijden met een nieuwe blog vanuit India. Sorry dat er bijna geen foto’s geplaatst zijn maar het internet is niet goed genoeg op deze te plaatsen. Op mijn facebook zijn een aantal foto’s te vinden en ik blijf het proberen!

Heel veel liefs!